Muzyka jest formą porozumienia, odzwierciedlenia stanów psychicznych, różnych sytuacji. Występuje w każdej twórczości prymitywnej, ludowej jest rozumiana przez każdego i nie trzeba się jej uczyć, ponieważ przyswajanie następuje w sposób naturalny, spontaniczny. Muzyka i kontakty z nią są bardzo ważnym czynnikiem rozwoju uczuć osobistych ,społecznych, rozwoju postaw moralnych. Jest także środkiem ułatwiającym wyładowanie niezaspokojonych uczuć i popędów, dynamizującym i stymulującym. ożywiającym fantazję, zaprowadzającym rytm, ułatwiającym ujawnienie własnego zachowania się i wyrażania siebie.
Muzykoterapię stosuje się w zakresie profilaktyki niedostosowania społecznego, jak i w ramach resocjalizacji nieletnich. Muzyka uważana jest za lek. Aby móc się nim posługiwać świadomie celowo i skutecznie, konieczna jest wszechstronna wiedza o niej. Wskaźnikiem określania funkcji resocjalizacyjnej utworu muzycznego powinno być uwzględnienie jego wartości emocjonalnych. Muzyka, która wnika w głębokie warstwy ludzkiej psychiki kształtuje ją, dostarcza potrzebnych podniet bądź łagodzi napięcie, usuwa lęk, koi i poprawia nastrój. Można ją łączyć z innymi środkami ekspresji i metodami resocjalizacji. Odczucia muzyczne można interpretować słowem, gestem, rysunkiem, tańcem.
Przy doborze muzyki na potrzeby resocjalizacji trzeba wziąć pod uwagę różnorodne potrzeby psychiczne wychowanka: potrzebę ukojenia i uspokojenia, czasami ożywienia i mobilizacji do działania, niekiedy też głębokiego wstrząsu wyzwalającego ukryte myśli i uczucia.
Skoro dźwięki maja na nas tak wielki wpływ, uważam iż warto zastanowić się, czy mogą na nas oddziaływać destrukcyjnie.
Jeżeli uznamy, że utwór Marzenie Miłosne autorstwa Franza Liszta ma właściwości terapeutyczne rozważmy jak może wpływać na młodzież np. utwór Nienawiść Hemp Gru ?
